نویسنده: بانی پرس

پایگاه خبری رکنا نوشت: سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس بعد از دیدار این تیم با مس رفسنجان که با تساوی این تیم همراه بود، با اعلام استعفایش از ادامه هدایت سرخپوشان تهرانی از مسوولیت خود کناره‌گیری کرد.

دیدار تیم‌های فوتبال مس رفسنجان و پرسپولیس از ساعت ۱۷:۳۰ امروز دوشنبه از هفته پانزدهم لیگ برتر در ورزشگاه شهدای صنعت مس رفسنجان برگزار شد که این دیدار در پایان با تساوی یک – یک خاتمه یافت. شهاب زاهدی (۴۲) برای پرسپولیس و شیمبا (۵۲- پنالتی) برای مس گلزنی کردند.

بعد از این دیدار یحیی گل محمدی در نشست خبری استعفایش از سرمربیگری تیم فوتبال پرسپولیس را اعلام کرد.

وبسایت کوکا نوشت:

گلچینی از بهترین اشعار عاشقانه و احساسی و آثار ادبی احمد شاملو، شاعر معاصر ایرانی

تو را دوست دارم
و این دوست داشتن
حقیقتی است که مرا
به زندگی دلبسته می کند
دوست اش می دارم
چرا که می شناسمش
به دوستی و یگانگی

شهر
همه بیگانگی و عداوت است
هنگامی که دستان مهربانش را به دست می گیرم
تنهایی غم انگیزش را در می یابم

اندوه اش
غروبی دلگیر است
در غربت و تنهایی
هم چنان که شادی اش
طلوع همه آفتاب هاست

میان ماندن و رفتن حکایتی کردیم
که آشکارا در پرده‌ ی کنایت رفت
مجال ما همه این تنگ مایه بود و دریغ
که مایه خود همه در وجه این حکایت رفت

غلامرضا بنی‌اسدی، روزنامه‌نگار، در یادداشتی با عنوان «از «سرباز سلیمانی» تا آن سربازانِ سیاسی!» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:

سرباز، یک کلمه مقدس است. به شهادت غنی سازی شده و پناه یک ملت است. منتهی با مشخصاتِ “سرباز”ی که سردار جاودان، حاج قاسمِ سلیمانی پیشوند نام خویش نوشت. از این سرباز تا سربازی که حضرات به تبیین‌اش شهر به شهر می گردند، تفاوت از زمین تا آسمان است.

“سرباز” که حاج قاسم می گفت، ناظر به شان سربازی و آمادگی برای سرباختن و از جان گذشتن بود. این سرباز، سر می باخت تا ملت را و مُلک را “دردِ سر” نگیرد. دیار به دیار می رفت تا کسی به خود جرات ندهد به این دیار که نامش ایران است، ناصواب نگاه کند. سربازِ صاحب نظر، اراده و عمل بود. دایره عملش هم چنان گسترده که ملت های مختلف، در سایه امنیتی که او خلق می کرد، سلامت زیست می کردند.

به نظر می رسد بعد از هفته ها موضع گیری های متفاوت و متناقض در خصوص تنظیم رابطه جمهوری اسلامی و مقامات ریز و درشت نظامی و سیاسی مسئول و غیر مسئول در رابطه با عملیات ۷ اکتبر حماس که به کلاف گوریده تبدیل شده، حالا با اظهار نظر صریح نزدیک ترین فرد به بالاترین مقام تصمیم گیرنده در عرصه سیاست خارجی، بتوان بر سر این کلاف گوریده به اجماع و اتفاق نظر جمعی رسید.

هر چند باز شدن این کلاف گوریده به مذاق برخی خوش نیاید، اما حقیقت این است که تبعات قابل پیش بینی آن در مقایسه با هزینه های ناگزیر ناشی از بلاتکلیفی روند موجود ارجح از ادامه مسیری است که عاقبت چندان خوشی نمی توان برای آن متصور شد. این اظهارات هر چند در صورت ظاهر قابل تامل و تأویل اما آنچنان ساده و صریح است که بتوان به فصل الخطاب تنظیم رابطه سیاست جمهوری اسلامی با جنگ موجود تعبیر کرد.

آنچه از این اظهارات که «ماجرای غزه داستان فلسطینی هاست و بس و به ما ارتباطی ندارد»، استنباط می شود به ساده ترین و حتی به تأویل بر یک گزاره که همانا عدم هر گونه مداخله در جنگ غزه که حالا به یک جنگ فرسایشی اما با فرجامی معلوم تبدیل شده، تاکید دارد. آنچه این برداشت را قوت و به یک استراتژی هر چند دیر، اما واقع بینانه تبدیل می کند، لحن و اشارات و به کار گرفتن کلماتی است که به سهولت و روشنی بر بی پایه و اساس بودن بسیاری اظهارنظرهای ناسنجیده و احساسی مقامات و مسئولین و کارگزاران نظام اشاره دارد.